Welkom

Beste bezoekers Panorama Noord-Beveland,

Het leek me goed om op te schrijven hoe we er toe zijn gekomen om dit project te starten.

Het kwam eigenlijk door Maria Klompe, die 13 jaar botkanker had, maar in haar moeilijke dagen toch zo positief bleef en alle nare proeven wilde ondergaan om de wetenschap maar te kunnen helpen. Na haar dood wilde ze dat haar bezittingen naar de kankerbestrijding zouden gaan. Verder zei ze tegen haar man Hans Klompe, dat hij bij zijn nicht Lydia op schilderles moest gaan, om meer onder de mensen te komen en niet alleen te blijven.

Zo leerde Hans bij ons tekenen en schilderen en hij vertelde dat hij in zijn schuur nog wel iets wilde doen voor de kankerbestrijding, want hij had daar ruimte genoeg om mensen te ontvangen en er was al eens eerder geschilderd in de schuur. Onze zoon Marten, nam hem daarom mee naar Panorama Walcheren en ze kwamen beiden heel enthousiast terug.

Mijn man Michiel bedacht dat Hans dan bijvoorbeeld een soort kijkdoos kon maken van de garage, zodat de mensen door een opening in de wand, herkenbare dingen over Noord-Beveland zouden kunnen bekijken.

Ik maakte een ontwerp van de indeling voor de zes dorpen en bedacht dat op het einde het Veers meer met Veere op de achtergrond te zien moest zijn. En zo groeide het idee uit,  tot wat het nu is geworden.

Hans liet timmerman Jongejan komen en hij begon de garage keurig af te timmeren met nieuwe platen hout en de hoeken werden mooi afgerond…

Het toeval wilde dat een neef van Maria, Jan Balyon, die kunstschilder is in Duitsland, bij Hans kwam logeren en die wilde alvast wel met de ondergrond beginnen en maakte de mooie luchten en een begin van de dingen die we hadden geplant. Na een week moest hij weer terug naar Duitsland en begonnen wij met de schetsen op de muren te prikken en te zoeken naar de goede verhoudingen en de beste indeling.

Dus tekende ik eerst iets uit elk van de 6 dorpen, op de 25 meter lange wand en daarna probeerde ik dat een beetje aan elkaar te breien met paarden, bloemen, plasjes en vogels.

Gelukkig kwamen verschillende keren familie en leerlingen ons helpen met het inschilderen van wat ik op de wanden had geschetst en het groeide als een bloem met steeds meer blaadjes en ik kon maar niet ophouden met steeds weer nieuwe dingen te bedenken, die ook in het Panorama konden komen. Na 8 maanden is het eindelijk af !

Hopelijk gaan er heel veel mensen van genieten, en we wensen dat men de pot voor de kankerbestrijding niet vergeet te vullen !

Lydia Klop